| ||
|
پاسخ به پرسشهای نشریه آرش نباید تریبون آزاد به توابین داد
مرجان افتخاری20.09.2006
-1 آيا شما گفتگو بين زندانيان سياسي سابق و توابين را در خدمت فرهنگ دمكراتيك مي دانيد يا موجب مخدوش شدن مرزها؟ آن مرزها كدامند؟ -2 آيا به نظر شما براي برقراري اين گفتگو پيش شرطي لازم است؟ اگر آري، اين پيش شرط چيست؟
بدون تعریف مشخصی از پدیده "تواب" و برسی عملکرد "توابین" در زندان-های جمهوری اسلامی نمی توان در مورد مخدوش شدن مرزها و یا هر تصمیم دیگری چون گفتگو با توابین و گسترش فرهنگ دمکراتیک صحبتی به میان آورد. همانطور که میدانیم واژه توبه و تواب ریشه در ایدئولوزی اسلامی و فرهنگ اسلامی دارد که در اینجا مورد بحث ما نیست. ولی در عرصه سیاسی یا بعبارت دیگر در فرهنگ لغت سیاسی توبه و تواب معنی، مفهوم و جایگاه خاصی دارد. بطور مشخص واژه "تواب" هویت سیاسی است که گروهی از زندانیان اگر نگوئیم با افتخار ولی آزادانه آن را انتخاب کردند. به بیان روشن تر "تواب" هویت گروهی از زندانیان سیاسی است که به زندانبان در ابعاد مختلف تبدیل شدند.
در ابتدا، سازمان مجاهدین مبتکر و تئوریزه کننده مقوله توبه و تواب بود. این سازمان در اواخر سال 60 برای حفظ نیرو هایش در زندان-ها "توبه تاکتیکی" را تدوین و تئوریزه کرد. و اعضا و هواداران این سازمان اولین گروهی بودند که در جهت گشترش و پیشبرد این تئوری در زندان-ها دست به حرکت–های همه جانبه زدند. طبق این نظریه، توبه تاکتیکی هیچ حد و مرز سیاسی-انسانی و اخلاقی را نمی شناخت. "توابین" در خدمت زندان و زندانبانان به جنایات ضد بشری که تاریخ نمونه-های آن را بیاد ندارد دست زدند: همکاری در شناسائی نیرو-های انقلابی– دستگیری- بازجوئی-شکنجه سرکوب و زدن تیر خلاص از جمله وظایف و کار-هائی بود که" توابین" در رده-های مختلف در زندان انجام میدادند.
"گفتگو در خدمت فرهنگ دمکراتیک" موضوعی است که طرفین گفتگو باید به ایده-های دمکراتیک–آزادی-های دمکراتیک و حقوق دمکراتیک اعتقاد داشته باشند. آیا می توان با لاجوردی-ها، حلوائی-ها، نیری ها، فکور-ها، و توابین از دمکراسی و حقوق دمکراتیک و فرهنگ دمکراتیک بحثی به میان آورد؟ یا با کسانی که با توجه به شرایط، نظرات و پرنسیپ-های گوناگونی اتخاذ میکنند میشود وارد این چنین بحثی شد؟ قضاوت را به خود شما خوانندگان محترم واگذار میکنم.
-3 جمعي بر اين عقيده اند كه توبهي تعدادي از رهبران سازمان هاي سياسي، تأثير زيادي در اوج گيري پديدهي توبه در ميان اعضاء و هواداران اين سازمان ها داشته است. نظر شما در اين مورد چيست؟ نقش خود فرد را چگونه ارزبابي مي كنيد؟
بدون شک، بریدن، خیانت، همکاری و توبه رهبران و اعضاء سازمان-های سیاسی چپ و غیره که زمانی مبلغ و مروج مبارزه و مقاومت بودند و رهائی انسان را نوید میدادند، برای هواداران و همچنین توده-های مردم ضربه ای سیاسی و روحی بود. کسانی که برای رهائی میلیون-ها انسان کمر به مبارزه بسته بودند، اکنون در پشت دیوار-های زندان انچنان فروریخته و در هم شکسته شدند که این بار مروج ایدئولوزی-های ارتجاعی و ضد انقلابی بودند. و با ضد انقلا ب آگاهانه به سرکوب زندانیان، مردم و جنبش انقلابی پرداختند. بدون تردید، همانگونه که خیانت-های حزب توده در تاریخ مبارزات مردم ما ثبت شده، خیانت و نقش اعضاء و رهبران "تواب" درتاریخ جنبش مقاومت مردم کشور مان ثبت خواهد شد.
-4 تعريف شما از قرباني چيست؟ آيا شما توابين را در رديف قربانيان رژيم قرار مي دهيد؟ آيا آنها را رده بندي ميكنيد؟
در واقع، در پس واژه "قربانی"بحث " بخشش" مطرح می شود. با توجه به ابعاد گسترده جنایات جمهوری اسلامی در زندان-ها و کشتار–های سالهای 60 و 67 و با توجه به عملکرد توابین بعنوان سرکوبگران و شکنجه گران، تصمیم در این مورد تنها به زندانیان سابق جمهوری اسلامی محدود نمی شود. بلکه این موضوع فرا تر از آن، در ارتباط با هزاران مرد و زن مبارزی است که به جوخه–های اعدام سپرده شدند، در ارتباط با خانواده-های اعدامیان و همچنین به مردم ما و جنبش مبارزاتی انها در ارتباط است. بنا بر این ما زندانیان سابق نمی توانیم تنها تصمیم گیرندگان باشیم بلکه دادگاهی عادلانه، بر اساس شواهد، قرائن و مدارک عینی و واقعی صلاحیت تصمیم گیری در این مورد را دارد.
-5 به عقيدهي شما با توابين، به مثابه انسانهايي كه در ميان ما زندگي ميكنند، چگونه بايد برخورد كرد؟ بايد آنها را بخشيد؟ فهميد؟ طرد بايد كرد؟ فرصت جبران بايد داد؟ روايت آنها را بايد شنيد؟ در دوراني ديگر محاكمه بايد كرد؟ چه بايد كرد؟
باید توجه داشت که بحث بر اساس انتقام گیری و یا رفتار متقابل نیست. چرا که انسان-هائی که برای اهدافی انسانی مبارزه کرده و میکنند، آنان که برای بالندگی و شکوفائی انسان تلاش میکنند و به آن اعتقاد راسخ دارند .انسان-ها ئی که برای نابودی و محو سیستم- سرکوب– شکنجه و اعدام مبارزه میکنند هر گز انتقام و مقابله به مثل را هدف خود قرار نداده و نمی دهند. چنین تفکری، به طور کلی، هر گونه خشونت و سرکوب جسمی و روحی را اساسا مردود میداند. ولی از طرف دیگر، تریبون آزاد برای " توابین" تحت هر عنوان و هر پوششی فراهم نمیکند.
| ||