پيام همبستگي موميا ابو جمال زنداني سياسي از سلول هاي مرگ زندانهاي امريکا، به سمينار سراسري در باره کشتار زندانيان سياسي ايران

با درود به جمع حاضر در کنفرانس آلمان

براي همبستگي با زندانيان سياسي سابق و درحال حاضر ايران

از فرصتي که در اختيار من جهت ارسال پيام همبستگي گذاشته شده است متشکرم.

چنان چه در حال انجام اين کار هستم، سال هاي جواني ام را به خاطر مي آورم که به عنوان يک خبرنگار، تظاهرات در فيلادلفيا را پوشش مي دادم. جايي که در دهه 1970 هزاران دانشجوي جوان ايراني در حالي که شعار مرگ بر شاه سر داده بودند، در خيابان هاي «مارکت» راهپيمايي مي کردند. من اغلب در اين فکر بودم که چه تعدادي از اين جوانان پر از اميد و آرمان، در بازگشت به ايران توسط وحشي گريهاي فئودالي ملايان کشته شدند.

در اين سال ها من گاهاً مقالاتي، معمولا از رسانه هاي آلترناتيو در رابطه با شکنجه و اعدام وحشيانه مخالفان در ايران خوانده ام. من مصاحبه با بعضي از دانشجويان را به خاطر مي آورم که در باره شرارت و وحشي گري هاي پليس مخفي آموزش ديده توسط آمريکا، يعني ساواک مخوف صحبت مي کردند که چگونه با ارعاب و وحشت عليه مردم به رژيم شاه خدمت مي کردند.

چه کسي فکر مي کرد که ملايان، مردان خدا از ساواک پيروي کنند و در حقيقت در خونريزي و کشتار انسانها از ساواک پيش تر روند.

بر اساس برخي از آمار، بين جولاي و اکتبر 1988 حدود 18 هزار جوان مبارز، کمونيست و انقلابي توسط رژيم جديد قلع و قمع شده اند. چنانچه در گذشته سئوالي در اذهان در رابطه با ماهيت انقلاب اسلامي ايران وجود داشت، اعمال آنان عليه مخالفان، ماهيت ضد انقلابي آن را ثابت مي کند.

ايران اين سرزمين کهن، مهد باورهاي متفاوت به بقاي خود در اين روزهاي تاريک و سياه ادامه خواهد داد.

 چنان که ايران در گذشته نوري به سوي آينده بود، در آينده نيز نوري براي مبارزه در راستاي رهايي، آزادي و کرامت انساني خواهد بود.

با ايمان به آن آينده به شما مي پيوندم،

موميا ابوجمال از خط مرگ