«چرا سنديکای زندانيان سياسی»

چرا مبارزه برای کسب مطالبات سياسی و صنفی زندانيان سياسی...

پيشنهاد به رفقای برگزار کننده "سمينار گراميداشت کشتار دسته جمعی سال 67 " – کلن

●  زندان محصولی تاريخی برخاسته از جوامع و اختلافات طبقاتی و عقيدتی است. پس نهادی پايدار.

● دول حاکم همواره با مخالفين سياسی نرخ خود را به اجتماع تحميل می کنند:

تحريم و منزوی کردن آزاديخواهان و روشنفکران، تهديد، اخراج، عدم استخدام، عدم بازگشت به کار يا تحصيل، بازداشت موقت، يورش به تجمعات ترقی خواهانه و ضد دولتی، دستگيری، شکنجه، ترور شخصيت، حبس کوتاه مدت و دراز مدت، .... و سرانجام : اعدام

● اما اردوگاه ديگر يعنی ما مبارزين، مخالفين، دگرانديشان و ... نه تنها حق داريم در تعيين سرنوشت خود بلکه در آحاد اجتماع هم مداخله گر باشيم و مورد ضرب و شتم قرار نگيريم و از طرف ديگر از امنيت کامل حقيقی و حقوقی برخوردار باشيم.

● نيز اين اردوگاه بايد مسئولانه تر وارد فاز جديدتری شود و به سهم خود نرخ خودش را به دولت تحميل کند و بجنگد!

● من بعنوان يک شرکت کننده به برگزار کنندگان سال 2007 – کلن، پيشنهاد می کنم تا کمپينی هدفمند، فراسوی افشاء گری و گراميداشت، در دستور جلسه اش قرار دهد. خطوط کلی پيشنهاد مشتمل بر دو بخش است :

1- سياسی :

-  آزادی زندانيان سياسی بدون قيد و شرط

- آزادی احزاب و تشکلها و قلم و ... اعم از سياسی و صنفی بدون قيد و شرط

- اعاده حيثيت از تمامی زندانيان سياسی و داشتن مصونيت سياسی

2- صنفی:

- پرداخت غرامت (ناشی از ناراحتی های روانی ، روحی، جسمی، ترور شخصيت، خانوادگی، از دست دادت موقعيتهای شغلی، تحصيلی و ...)

- پرداخت مستمری ماهيانه و اعطای رفاه اجتماعی و بهداشتی (چه بازماندگان اعدام شدگان، چه در دوران حبس يک زندانی)

- پرداخت مستمری ماهيانه پس از آزادی تا پيدا کردن شغل يا ادامه تحصيل فراخور زندانی آزاد شده.

- مستمری بر پايه حقوق ماهيانه يک استاد دانشگاه تعيين شود.

● همچنين برای گشودن اين بحث در سمينار سال 2007 – کلن بطور مشخص «سنديکای زندانيان سياسی»  را بعنوان سامانه ای پيشنهاد می دهم تا افراد و سازمانها به اندازه کافی فرصت داشته باشند اين فراخوان را از امروز به چالش بکشند.

پيروز یاشيد.

سيروس کفايی

اکتبر 2006