در اولین گردهمایی ، پیامی داشتیم از مومیا ابو جمال سمبل جنبش جهانی مقاومت علیه سرمایه داری نژاد پرست مرد-مدار که بیش از بیست و پنج سال است که در سلول انفرادی و در لیست محکومین به اعدام به سر میبرد.اگر چه ایستادگی، جسارت ،  وفاداری، و ایمان مومیا به مبارزه و آرمان ها و ارزشهای انسانی ش تحسین برانگیز و الهام بخش است، اما او تنها زندانی سیاسی در زندانهای ایالات متحده نیست، در حال حاضر، بیش از 100 زندانی سیاسی دیگر چون او در زندانهای ایالات متحده زندانی اند. که از اخیر ترین مورد میتوان به زندانیان سیاسی سابقی اشاره کرد، که مجددا در ارتباط با پرونده 35 سال گذشته، در ژانویه 2007  دستگیرشده اند. آن ها هشت تن از اعضا و هواداران سابق حزب بلک پنترها می باشند که به اس-اف –8 معروف شده اند. به هر رو،  برای آشنایی بیشتر با چهره های متفاوت این زندانیان به ملاقات مرلین باک زن زندانی سیاسی که بیش از بیست ودو سال در زندانهای ایالات متحده  زندانی است ، رفته و جریان گردهمایی را با او در میان گذاشتم. مرلین فروتنانه و مشتاقانه، پیام همبستگی خود را به دومین گردهمایی ابلاغ داشت.پیش از طرح پیام ش، زندگی نامه ی بسیار کوتاهی از او را برای آشنایی خوانندگان در اختیار می گذارم.

مرلین در سال 1947 در ایالت تگزاس در خانواده ای سفید پوست متولد شده ،و از دوران جوانی از فعالین جنبش حقوق مدنی،جنبش ضد جنگ، و جنبش فمنیستی بوده است. جنبش هایی که در آ ن روزها تحت تاثیرجنبش های ویتنام، کوبا و آفریقای جنوبی در ایالات متحده جریان داشت. او علاوه بر دیگر فعالیت های سیاسی/اجتماعی ش از جنبش ضد نژاد پرستی آزادی سیاهان "  black libration movement" سرسختانه حمایت کرده است. حمایتی که موجب شد تا  اف بی آی او را تحت نظر قرار دهد.

مرلین نخستین بار، در سال 1972 به اتهام عدم همکاری و ندادن اطلاعات در رابطه با کشف دو جعبه مواد منفجره به 10 سال حبس محکوم گشت. او پس از چهار سال ، در سال 1977 به مرخصی رفته، و دیگربه زندان باز نگشت.  در 1985، مرلین مجددا به همراه زندانی سیاسی سابق لیندا اونز- که پس از 14 سال آزاد شده و در اولین سمینار از او پیام همبستگی داشتیم- در ایالت نیویورک دستگیر شده ،و این بار بنا به اتهامات متعددی از جمله :عدم بازگشت به زندان، همکاری در فرار  استا شکور از زندان،سرقت مسلحانه که در حمایت از جنبش آزادی سیاهان انجام شده و به کشته شدن یک مامور اف-بی-ای منجر شد ، و همچنین شرکت در تظاهرات علیه سیاست های داخلی وخارجی امریکا و ....به 80 سال حبس محکوم شده است. اکنون بیش از 22 سال است که مرلین درزندان بسر می برد. سالهایی که بر سلامت جسمی او تاثیر گذاشته است.  مرلین درسالهای زندان به سرطان تیروئید مبتلا شده و از آرتروز بسیار شدیدی  رنج میبرد.

پیام همبستگی  مرلین باک به دومین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران

به عنوان یک خواهر، رفیق و یک زندانی سیاسی ضد امپریالیست که بیش از 22 سال در زندان های ایالات متحده هستم ، به شما درود می فرستم ، از دهه 60 میلادی از دوران بسیار جوانی ام تا کنون، از مبارزات عدالت خواهانه ی مردم ایران حمایت کرده ام. نخست از مبارزه علیه رژیم دست نشانده ی شاه و سپس از مبارزات مردم علیه رژیم ملایان که انقلاب ایران را عقیم ساختند. شماف ابتدا در رویارویی با ساواک شاه، و اکنون در برابر به اصطلاح "پاسداران انقلابی" روحانیون، زندان، شکنجه، و اعدام را تاب آوردهاید، ایستادگی شما ، همه ی کسانی را که عاشق عدالت و انسانیت هستند، تحت تاثئیر قرار داده  وبه آنها شجاعتی را که لازمه ی مبارزه علیه کارگزاران و مجریان نظام سرمایه داری و دیکتاتورهاست، یاد آوری می کند. شما تسلیم نشده و از مبارزه دست نکشیده اید.

و زنان تسلیم نشده و از مبارزه دست بر نخواهند داشت. ما، در سراسر جهان، سکوت کردن و پذیرش حذف شدن از زندگی اجتماعی را رد کرده ایم. ما خواهان عدالتیم، و به برابری نیاز داریم. ما خواستار آزادی انسان هستیم. می دانیم و اگاهیم که در هیچ مکانی انقلاب سوسیالیستی موفقی نمی تواند وجود داشته باشد ومتحقق نخواهد شد، بدون آن که زنان در صف مقدم آن باشند.

هر جامعه و فرهنگی زنان را نسبت به مردان-همچون مایملک شان- در موقعیت فرودست قرار داده و یا ما را پشت دیوارها از  از دیده ها پنهان داشته، از تحصیل کردن و رشد ما جلوگیری کند، جامعه و فرهنگی سرکوبگر و استبدادی است که موجب تقویت و بقای سرمایه داری و امپریالیزم می شود.

همه ی دولت های دینی دشمن زنان و بشریت هستند.در ارتباط با ضرورت ازاد سازی نیروهای خلاق جهت آفرینش و طرح جهانی بدون طبقه و دستیابی به چنین جهانی، زنان نیروی مهمی هستند. بدون آزادی و برابری زنان، ما هرگز به "هرکس به اندازه توان ش، و به هر کس به اندازه ی نیازش " دست نخواهیم یافت.

رفقای مرد ما قادرند با کسب آگاهی ، وحشت از دست دادن امتیازات ناشی از سرکوب و فرودستی زنان را رها کنند.

برادران، خود را از زنجیرهای اقتصادی/فرهنگی که شما را به نظام سرمایه داری مرد- مدارارنه پیوند می دهد، آزاد کنید. به این جنبش جهانی زنان بپیوندید.

در پایان شعری را هدیه می کنم به رفقای زندانی و به همه ی کسانی که علیرغم پرداختن بهای سنگین، به مبارزه جهت سرنگونی دیکتاتوری دینی ایران ادامه می دهند.

از کلمات هراس داریم

که چون چنگگک الکتریکی کشاندن دام به کشتارگاه

می راند ما ر به گوشه ها

آن جا که خم شده و چندک می زنیم

از ترس ملقب شدن به

تروریست، کمونیست، یا مجرم

چرا اجازه می دهیم

قانونگزاران و سرمایه داران

کلمات و زبان مان ر از ما بربایند

و مرعوب مان کنند تا

زبان مان را ببریم

وجنبش مان را فلج سازیم؟

چرا از تروریست نامیده شدن

بیش از مردن در جهل و تاریکی هراس داریم

آن جا که هیچ کس مجاز به سخن گفتن برای مان نباشد؟

از زندانیان سیاسی حمایت کنید!

از زنانی که مرعوب نشده و نمی هراسند،حمایت کنید!

به امید ایرانی آزاد، دموکراتیک، سکولار و بدون استثمار طبقاتی

مرلین باک، زندانی سیاسی ضدامپریالیست در ایالات متحده

جولای 2007

ترجمه و زندگی نامه کوتاه مرلین باک از: عزیزه شاهمرادی