هوشیار باشیم

مرجان افتخاری

26.12.2006

چندی پیش از طریق دوستی نشریه-ای روی سایت اینترنت معرفی شد بنام "چه" Che . وقتی سایت مزبور را نگاه کردم و نشریه را خواندم چند نکته به نظرم آمد که با شما خوانندگان عزیز در میان میگذارم شاید شما هم با من هم عقیده باشید و شاید هم نه.

چندین بار در گذشته اخباری در مورد حضور و نفوذ جاسوسان رژیم جمهوری اسلامی در میان پناهندگان و فعالین سیاسی خارج از کشور منتشر شده بود. بار دیگر، هفته گذشته، خبری در مورد یک جاسوس جمهوری اسلامی در سوئد منتشر شد. از یک طرف شنیدن چنین اخباری نگران کننده است وبطور طبیعی، باعث ایجاد یک نوع جو بی اعتمادی، تردید و در عین حال محافظه کارانه در بین فعالین سیاسی خارج از کشور میشود. و از طرف دیگر، این موضوع نشان میدهد که رژیم جمهوری اسلامی بطور فعال و فراگیر به اشکال مختلف، درصدد سازماندهی جاسوسان خود در خارج از کشور بوده و است.

 با مرور کوتاهی به اخبار گذشته به این نتیجه میرسیم که در کشور-هائی که ایرانی-ها بیش از هر جای دیگر متمرکز و فعالند، جمهوری اسلامی هم شبکه جاسوسی خود را گسترده تر و پیچیده-تر کرده است.

ساده لوحانه است اگر بگوئیم که کار این جاسوسان تنها شناسائی چهر-های فعال سیاسی است. تجربه چند ساله نشان داده است که جاسوسان و عوامل سازمان یافته رژیم در واقع تحلیلگران، برنامه–ریزانی، قلمزنان و سخنرانانی هستند که قادرند براحتی در راس انجمن-ها، گروه-ها و تشکلات خارج از کشور قرار داشته باشند. حضور و نفوذ آنان تنها به خارج از کشور محدود نمی-شود. اگر به یاد داشته باشید چند ماه پیش خبری در مورد حضور جاسئوسان "دانشجو" در بین دانشجوایان زندانی در اوین منتشر شد.

با این مقدمه بر میگردم به موضوع اصلی یعنی نشریه "چه" ، نشریه جوانان شرق و جنوب تهران. قصد ندارم بگویم که نویسندگان این نشریه هم جاسوسان رژیم جمهوری اسلامی در داخل کشور هسنتد. ولی از همه خوانندگان تقاضا میکنم با تعمق و تفکر به این مسئله نگاه کنند.

در شرایطی که زنان به مناسبت-های مختلف در اعتراض به حقوق پایمال شده خود به خیابان آمده و

خواسته-های حق طلبانه خود را بطور علنی مطرح میکنند، در حالی که کارگران شرکت واحد برای برسمیت شناساندن سندیکای کارگری فعالیت میکنند. و باز در شریطی که دانشجویان به مناسبت 16 آذر با در دست داشتن پلاکارت-ها و شعار-های مشخص در خیابان حضور میابند و اخیرا هم روی شبکه-های بزرگ تلوز یونی دنیا اعتراض دانشجویان پلی تکنیک را شاهد بودیم ، شعار" پیش بسوی فعالیت مخفی و تشکیلاتی" چه معنی و مفهومی می تواند داشته باشد. در اکثر مقالات این نشریه 5 صفحه-ای تاکید بر ضرورت فرا گیری کار مخفی و مبارزه مسلحانه شده است.

هدف من از این نوشتار بر خورد ایدئولوژیکی با چنین دیدگاهی نیست چرا که در گذشته افراد و گروه-های سیاسی مختلفی کتاب-های بسیاری در رد و یا تائید آن نوشته-اند و ضرورت تکرار آن نیست. تنها آنچه که جای تعجب و بحث است اینکه در شرایطی که کارگران، زنان، دانشجویان و زحمتکشان هر یک به نوعی و به گونه-ای برای رسمیت بخشیدن به تشکل-های مستقل خود، سندیکای کارگران، انجمن-های دانشجوئی و سازمان-های مستقل زنان فعالیت میکنند و بهای سنگینی را برای آن میدهند چرا در چنین شرایطی نشریه-ای منتشر میشود با شعلر " پیش به سوی فعالیت مخفی و تشکیلاتی". شما قضاوت کنید.