| ||
|
ناشیگری حزب الله و جنگ اسرائیل
مصاحبهChristophe Ayad خبرنگار روزنامه فیگارو چاپ فرانسه باAoun Michelرهبر حزب مسیحی لبنان
مقدمه و ترجمه از مرجان افتخاری 01.10.2006
تنش-های سیاسی اسرائیل در پایان جنگ اخیر، نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری در لبنان، گرایش–ها و موضع گیری احزاب مختلف در این کشور، سخنرانی اخیر حسن نصرالله در جنوب لبنان. و همچنین سخنرانی جورج بوش به مناسبت 11 سپتامبر، موضوعاتی هستند که زمینه ساز ترجمه مصاحبه زیر میباشند. پس از جنگ حزب الله-اسرائیل در خاورمیانه، شاهد درگیری-ها، تنش-ها، جهت گیری و سمت سوهای سیاسی جدید در بین بیشتر احزاب حاضر در منطقه و در لبنان هستیم. این چرخش-ها و تغیر جهت-ها می توانند در مقاطع مشخصی نقش اساسی در توازن و دگرگونی-های سیاسی بعهده داشته باشند.شاهد بودیم که پس از بر قراری آتش بس، دولت اسرائیل (ریئس جمهور- وزیر دفاع و نخست وزیر ) با بحران جدی روبرو شد. در واقع دولت اسرائیل متحد استراژیکی آمریکا در منطقه با تمام امکانات و فرصت-های مناسبی که به او داده شد نتوانست ضربه اساسی را بر پیکر حزب الله وارد کند. در حقیقت، میتوان چنین نتیجه گرفت که آمریکا نه تنها ارزیابی واقعی و دقیقی از قدرت و توان سیاسی و کارآیی نظامی اسرائیل در منطقه نداشت بلکه آن چه که مسلم است در ارزیابی از تجهیزات نظامی ونیروی انسانی حزب الله هم اشتباه کرده بود. پس از اجرائ آتش بس شاهد دو موضع گیری و دو برخورد متفاوت از حسن نصرالله هستیم. درست چند روز بعد از جنگ اعلام کرد که " ما نمی دانستیم که ر بودن 2 سرباز اسرائیلی به چنین جنگی می انجامد." ولی در 22 سپتامبر در یک میتینگ نمایشی ، با ارائه یک سری آمار و ارقام قدرت نظامی-سیاسی خود را به جهانیان اعلام کرد. در جریان جنگ و پس از آن، احزاب سیاسی و ارگان-های دولتی لبنان دستخوش تنش-ها و چرخشهای شدید سیاسی شدند، از آن جمله حزب مسیحی میهنی لبنان به رهبری Michel Aoun ، کاندید ریاست جمهوری آینده لبنان که در کنار حزب الله قرار گرفته است.
ترجمه مصاحبه خبرنگار روزنا مه فیگارو چاپ فرانسه با Michel Aoun در27 September بیانگر گوشه ای از این تحولات سیاسی است.
س: اتحاد خود با حزب الله را چگونه توضیح می دهید؟ ج: هیچ اتحاد و توافقی در بین نیست. ما فقط یک یادداشت تفاهم و توافق در 26 فوریه امضاء کردیم و این موضوع را به تمام احزاب موجود در لبنان پیشنهاد کردیم. در واقع این یادداشت تفاهم، یک چهار چوب و کادری است برای پاسخ گوئی و یافتن راه حلی برای مشکلات لبنان، مانند روابط با سوریه- فلسطین و مسلح بودن حزب الله و غیره. ولی بلا فاصله به ما این اتهام زده شد که ما با محور سوریه-ایران متحد شده ایم. در حقیقت، گروه هائی که رهبری کشور را در دست دارند مایل به ایجاد این تفاهم و توافق نیستند.
س: آیا حزب الله حق داشت چنین جنگی را بوجود آورد؟ج: معمولا آن چیزی که تا کنون بین حزب الله و اسرائیل بوقوع پیوسته، ربودن سریازان و معاوضه آنها با زندانیان لبنانی و فلسطینی بود. در ماه دسامبر 2005 ، حزب الله سعی کرد تا تعدادی از سربازان اسرائیلی را در منطقه قاجار ( مرز لبنان–اسراییل) برباید. ولی نه تنها موفق نشد بلکه 3 نفر از افراد خود را از دست داد. آن چه که در 12 ژوئیه 2006 اتفاق افتاد در همین چهار چوب است و نه چیزی بیش از آن. حسن نصر الله فقط معاوضه زندانیان را هدف خود قرار داده بود. ولی اسرائیل این موضوع را به یک جنگ تمام عیار تبدیل کرد. به نظر من، این یک ناشیگری از طرف حزب الله بود که قابل مقایسه با حمله و جنگ اسرائیل نیست. جنگی احمقانه- پوچ و بی فایده، در واقع از بین بردن حزب الله کاری غیر ممکن است. حزب الله یک گروه نظامی نیست بلکه یک ملت است.
س: آیا باید حزب الله را خلع سلاح کرد؟ ج: این موضوع مشکل لبنان و لبنانی-ها نیست. ما این موضوع را از طریق مذاکره حل خواهیم کرد و متوسل به زور نخواهیم شد. در کشور ما دمکراسی وجود دارد و این مهمترین مسئله است.
س: با وجود این، حزب الله از طرف سوریه و ایران حمایت میشود. ج: تجربه شخصی من بعنوان نخست وزیر، در سال-های 1990-1988 نشان میدهد که حزب الله یک جریان مستقل است و باید اشاره کنم که حزب الله بیشتر از حریری ( نخست وزیر مقتول) با سوریه همکاری نداشته و ندارد. در آن زمان تمام رهبران لبنان با حمایت–ها و تشویق-های آمریکا و فرانسه با سوریه همکاری و ارتباط داشتند. باید بگویم همه غیر از شخص خود من، به همین دلیل من در آن زمان کاملا مطرود و منزوی شده بودم. در حال حاضر که ارتش سوریه و گروه های وابسته به سوریه خاک لبنان را ترک کرده اند، من هیچ مانع و مشکلی در زمینه ایجاد روابط خوب با سوریه نمی بینم. یادداشت تفاهم با حزب الله، این مسئله را در نظر دارد که ارتباطات باید از کانال-های دیپلماتیک عبور کند و نه از طریق احزاب و افراد.
س: آیا فرستادن 15000 نیروی حافظ صلح بین اللملی در جنوب لبنان را مثبت ارزیابی میکنید؟ ج:در مورد لبنانی-ها هیچ جای ترس و و حشتی نیست و حزب الله هم به ایجادآرامش در منطقه احترام خواهد گذاشت. تنها موضوعی که باعث نگرانی و هراس ما است تهاجم و حمله دو باره اسرائیل است. اسرائیل هنوز تمام نیروهایش را از لبنان بیرون نکشیده و هر روز فضای هوائی ما را مورد تجاوز قرارمی دهد. جامعه بین الملل باید اسرائیل را مجبور سازد که حقوق لبنان را به رسمیت بشناسد.
س: سیاست فرانسه را در مورد لبنان چگونه ارزیابی میکنید؟ ج:میدانید که من در سال-های 2005-1991 در فرانسه پناهنده بودم و هنوز دوستی و ارتباط خود را با این کشورحفظ کرده ام، ولی متاسفانه روابط فرانسه و لبنان فقط به روابط خانوادگی بین (ژاک شیراک و حریری) محدود شده است . در حالی که ما فراموش نکردیم که ژاک شیراک، رئیس جمهور فرانسه، در سال 1996 در جلوی پارلمان لبنان اعلام داشت که خروج نیرو-های سوریه باید به یک راه حل کلی در مورد خاور میانه بیانجامد.
س: چرا شما خواستار استعفاء دولت لبنان هستید؟ ج: اکثریتی که اکنون مجلس لبنان را تشکیل میدهد، واقعی نیست ، در واقع چیزی ساختگی است. یک قدرت سکتاریستی است که مخالف توافق و تفاهم ملی است. آنها مسیحی–ها را از قدرت کنار گذاشته و گروه پارلمانی مرا بایکو ت کرده اند، و این گونه مسائل مارا به درگیری خواهد کشاند.
| ||