| ||
|
جمهوری اسلامی، هدفها و سیاستها در منطقه خاورمیانه
از: مرجان افتخاری
25.08.2006
از ابتدای تشکیل واستقرار جمهوری اسلامی صدور انقلاب اسلامی-کسب رهبری مسلمانان جهان و طرح اسلام سیاسی یکی از اهداف خمینی و کارگزارن جمهئری اسلامی بود.
عراق، کشوری که 60% جمعیت آن را شیعیان تشکیل میدهند و از نظر فرهنگ مذهبی نزدیکی-های بسیاری با بافت مذهبی ایران دارد و همچنین بدلیل نزدیکی جغرافیائی بهترین بستر برای صدور انقلاب اسلامی بود. 8 سال جنگ با دیکتاتور عراقی صدام حسین، کشته شدن مردم عراق و ایران (1 میلیون ایرانی)، و ویرانی تقریبا قسمت وسیعی از شهر-های دو کشور از جمله خرمشهر –آبادان و دیکر شهرهای جنوب ایران و در نهایت نوشیدن جام زهر و کشتار زندانیان سیاسی در سال 67 در راستای پایان دادن به جنگ، کارنامه 8 سال سیاست خارجی جمهوری اسلامی در آن زمان بود.
شیعیان عراق طی 35 سال حکومت بعثی صدام حسین نه تنها در قدرت سیاسی نقشی نداشتند بلکه بعنوان مخالفین سیاسی همیشه مورد سرکوب–های وحشیانه، فشار-های پلیسی و حتی قتل عام قرار گرفته بودند. کرد-ها هم وضعیتی بهتر از شعیان نداشتند. بمباران شیمیائی و کشته شدن بیش از 5000 نفردر حلبچه، تنها یک نمونه از جنایات رژیم صدام حسین است. در چنین شرایطی است که کرد-ها با آغوش باز از نظامیان آمریکائی در مزر عراق-ترکیه استقبال میکنند.(اخبار و تصویر-های تلوزیونی) و شیعیان با سکوت رضایت خود را از حضور امریکائی-ها اعلام کردند.
ولی بعد از مدت کوتاهی عراق کانون مناسبی برای حضور تمام نیرو-های تروریستی-ارتجاعی اسلامی، بخشی از فراریان حکومت طالبان در افغانستان-بن لادن و گرو-های تروریستی دیگر چون جهاد اسلامی–حزب الله و البته جمهوری اسلامی و سوریه می شود.
اشغال نظامی عراق- در هم شکسته شدن ماشین نظامی و تضاد-های سیاسی-مذهبی-ملی (شیعه- سنی- کرد) شرایط را برای حضور فعال جمهوری اسلامی در عراق فراهم آوردند. جمهوری اسلامی از بدو حمله نظامی و اشغال عراق با توجه به تجربه چند ساله خود در ایران و همچنین با ارزیابی از نیرو-های خود در ایران-لبنا ن و سوریه و عراق دست به سازماندهی گروه-های متعددی زد تا بتواند به اهداف خود دست یابد.
با برسی سیاست-ها موضع گیری-ها کنفرانس-ها–دیدار-ها و مذاکرات پنهان و آشکار با سران و گروه-های اسلامی طی 3 سال گذشته میتوان به ارزیابی زیر در مورد اهداف جمهوری اسلامی نزدیک شد.
· نقش منطقه ای جمهوری اسلامی و داشتن رل اصلی در منطقه خاورمیانه · شناسائی جمهوری اسلامی بعنوان تنها نیروئی که آمریکا و کشور-های غربی می توانند با او در مورد امنیت منطقه وارد مذاکره شوند. · گسترش اسلام-سیاسی و حکومت-های اسلامی
اهدافی که جمهوری اسلامی تا کنون نه تنها از نظر مالی–نظامی و نیروی انسانی بیشترین سرمایه گذاری را در این مورد بعمل آورده بلکه برای رسیدن به این اهداف از هیچ جنایت-آدم کشی و جنگی دریغ نکرده. با توجه به اخبار و شواهد، جمهوری اسلامی بطور مستقیم و گروهای وابسته به او در بمب گذاری-ها آدم ربائی-ها و قتل عام-ها در عراق نقش بر جسته ای دارند. در واقع مردم عراق که هر روز حد اقل بین 40 تا 50 نفر آنان کشته می شوند قربانی اشغال گران آمریکائی و گروه-های تروریستی و قدرت طلبی منطقه ای جمهوری اسلامی اند.
در بین گروه-هائی که در جهت اهداف جمهوری اسلامی بطور فعال تلاش میکنند میتوان از گروه مقتدا صدر نام برد که دارای نفوذ قابل توجهی است. گروه دیگری که بصورت مخفی در عملیات تروریستی و بمب گذاری نقش دارد چریکهای ایرانی معروف به" ارتش مهدی" است که همکاری وسیعی با حزب الله لبنان دارد. در این میان میتوان از جریاناتی چون پاسداران بعثی و انصار الله هم نام برد.
جمهوری اسلامی برای اثبات نفوذ و قدرتش در بین گروه-های تروریستی فعال در عراق به آمریکائی-ها، و بنا بر اخبار درج شده سیستم اطلاعاتی فرانسه، مخفی گاه و قرار ملاقات زرکاوی شماره 2 بن لادن را در اختیار آمریکائی-ها قرار داد .بعد از کشته شدن زرکاوی، فرمانده آمریکائی-ها اعلام کرد که اطلاعات دقیق و مطمئنی از مخفی گاه و قرارگاه زرکاوی بدستشان رسیده بود.
آمریکائی-ها در این چند سال، با تمام سیستم اطلاعاتی خود نتوانستند رد پائی از زرکاوی بدست آورند. جمهوری اسلامی با در اختیار گذاشتن این اطلاعات در واقع نوعی ضمانت "طرح امنیت" در عراق را به آمریکائی-ها پیشنهاد داد، و نشان داد که بهتر شدن یا به عبارت دیگر عادی شدن شرایط در عراق در دست او و گروه-های فعال او در عراق است. و باز نشان داد که می تواند یک عنصر مهم مثل زرکاوی را برای رسیدن به اهداف خود به راحتی حذف کند.
در همین رابطه یکی از گروه-های شیعه در عراق به رهبری عبدالله-عزیز حکیمی در 16 مارس 2006 موافغت رسمی خود را برای مذاکرات جمهوری اسلامی –آمریکا در مورد عراق مطرح کرد . او تصور می کند که این بهترین راه حل برای پایان دادن به بحران عراق است.
جنگ حزب الله و اسرائیل در لبنان در ادامه همین سیاست است. در حقیقت، جمهوری اسلامی-سوریه-حزب الله-حماس و سایر گرو-های ریز و درشت اسلامی عراق و منطقه خواهان چنین جنگی بودند.
اگر بپذیریم که هر جنگی سیاست و منافع مشخصی را دنبال می کند. هدف جنگ اخیر برای ج-ا اثبات و قبول نفوذ و قدرت سیاسی-نظامی خود در منطقه به آمریکا و جهان غرب بود. سوریه در انتظار باز گشت مجدد به لبنان و نفوذ بیشتر در امور داخلی لبنان را داشت. ولی قبول آتش بس از طرف حزب الله تحت فشار داخلی ( کشته شدن صدها نفر، آواره شدن هزاران لبنانی و ویرانی تقریبا تمامی جنوب لبنان) ترمزی بود برای تحقق هر چه سریع تر اهداف جمهوری اسلامی. مانور نظامی جمهوری اسلامی یک هفته پس از آتش بس در لبنان نمونه ای دیگر از به نمایش گذاشتن قدرت نظامی و طبیعتا سیاسی این رژیم است.
در بسته پیشنهادی 22 اوت ایران به گروه 1+5 این هدف یعنی "نقش و قدرت منطقه ای" را می توان دید. در بسته پیشنهادی اعم از مسئله هسته ای و همکاری–های دراز مدت اقتصادی- فنی و همچنین همکاری–های امنیتی در منطقه در مسیری تفاهم آمیز به نتیجه برسیم" (لاریجانی در نشست با 1+5) ولی واقعیت این است که آرامش و صلح در منطقه خاورمیانه در گرو یافتن پاسخی مناسب و راه حلی برای مسئله فلسطین است. بدون پاسخ درست و مشخص به این موضوع هرگز اوضاع در خاور میانه به حالت "عادی" باز نخواهد گشت.
نه جمهوری اسلامی که خواهان حذف اسرائیل از نقشه جغرافیائی است و نه احزاب و گروه-هائی تروریستی چون حماس-جهاد اسلامی-حزب الله-انصار الله و سوریه بدلیل ایدئولوژیکی و بدلیل سیا ست-ها و عملکردی که تا کنون اتخاذ کرده اند هرگز خواهان یافتن راه حلی مناسب برای مسئله فلسطین نیستند. تنها و تنها راه را برای طرح "خاورمیانه بزرگ" امپریالیسم آمریکا و سیاست –های امپریالیستی و جنایت کارانه آن هموار می کند.
تجربه نشان داده است که نیروی–های مردمی- مترقی و صلح دوست در فلسطین-اسرائیل در سطح منطقه و در سطح جهانی با فشار–های سیاسی و طرح و برنامه میتوانند نقشه های تروریستی گروهای نام برده- قدرت طلبی جمهوری اسلامی- اشغال گری اسرائیل و سیاست-های امپریالیسم آمریکا را خنثی سازند.
| ||