| ||
|
سرود یاران
یارانم در بند
در میان وحشت و بیداد
میخوانند آواز
آواز رهایی
سرود رزم و بیداری
به فرزندان خود گویید
ما دریای طوفانیم
در این دوران ناپاکی و
درد و رنج
همچون شیر غریدیم بر
این نامردمان تنگ اندیشه
به فرزندان خود گویید
در این دوران سیاهی و
تباهی
همچون رعد غریدیم به
سنگستان
خط روشنی بر جهل
افکندیم
کنیم تزویر آیین داران
فرتوت
را عریان
یارانم همچون تبار خویش
پویان وار
فدایی وار
عاشق وار
سرود بهمن خونین را
خواندند
به فرزندان
به مردان و زنان آینده
سرزمین ما بگویید
در این راه دراز عشق
در این دوران سخت
جور ظلم و درد
ننشستیم در یک لحظه اش
آرام
با قلبهایی که سرشار از
عشق به ماندن بود و روییدن
با برق سلاحها یک به یک
در خون غلتیدیم
یارانم در بند خفاشان
سرمایه و مذهب
میخوانند آواز
چون تبار خویش
بایدش رفت
بایدش گفت
بایدش خواند
نیست تردیدی به رفتن
نیست تردیدی به خواندن
باید که همچون سرودی
ماند
جاودانی
سخت و پا بر جا
یارانم همچون تبار خویش
پیام عشق را دادند
باغ میخندد
عطر می پیچد
فدایی
گل سرخ رهایی
باز میخواند
بایدش رفت
نیست تردیدی به رفتن
آسمان را بر زمین کوبید
بار دیگر خصم را در گور
سازید
خصم خدایان و شاهان را
باغ خندید
عطر پیچید
قامت ایستا ده زندانی
در بند خواند
باید که راه دراز عشق
را پیمود
آری آری
در چهار شنبه خونین
سوختند
در آتش خصم خدایان
اختران تابناک در
سنگر بند
شعله ها از هر طرف
دامن کشید
هفت گل پژمرده گشتند
عید خلق روز عزا شد
بار دیگر
غنچه ها فریاد بر
آوردند
بایدش رفت
بایدش گفت
نیست تردیدی به رفتن
به جرم عشق به خلق
یک به یک در خون
غلتیدند
تا چنان بر جای ماند
سنت عشق به رهایی
که فدایی
گل سرخ رهایی باز نمی
ماند
می روید و عطر غنچه
هایش باز می پیچد
نوشته شده در
زندان رشت .
به یاد رفیق سپهری،
مددی و همه عزیزانی که در به آتش کشیده شدن زندان رشت توسط پاسداران سرمایه و جهل
کشته و مجروح شدند. برای اطلاع بیشتر از این جنایت به سایت پایین رجوع کنید
http://www.dialogt.org/image/zendan/zendane_rasht.htm
علت استفاده از
کلمه فدایی به دلیل وابستگی به آ ن در گذشته بوده.
در ضمن نام بردن از
اسم فدایی
به مفهوم حمایت از
سازمانهای موجود با پسوند فدایی نیست.
همه کسانی که در راه
آزادی مردم از شر رژیمهای سرمایه داری جان باختند فدایی بودند.
سیروس کار
| ||