116 روز اشغال کارخانه                                                                   1 نوامبر 2007 ، فریده ثابتی

116 روز از اشغال کارخانه دوچرخه سازی بایک سیستم که گزارش آن قبلا آمده می گذرد. کارگران از 22 اکتبر برسردر کارخانه در نورد هاوزن آلمان، عکس گربه ی سیاه  وحشی را به علامت اعتصاب غیرقانونی یا اعتصاب وحشی نصب کرده اند.

گرچه قصد تحویل کارخانه به کارگران به عنوان یک واحد انقلابی و ضد سرمایه داری در میان نبود اما این تجربه نشان داد که اگر هم بستگی کارگری جهانی موجود باشد، کارگران نه یک کارخانه کوچک بلکه توان اداره ی جهانی را خواهند داشت که درآن همه به یکسان از مواهب برخوردار خواهند شد و سلسله مراتب و تبعیض و اختلافات طبقاتی رخت برخواهد بست.

کارگران بایک سیستم تا تاریخ 26 اکتبر بدون داشتن مدیریتی از بالا و با خود مدیریتی و خودگردانی 1832 دوچرخه تولید کردند که سفارش خرید آن از سراسر دنیا: آمریکای شمالی، استرالیا، کانادا، آفریقا و خاورمیانه آمده بود و پولش از قبل به حساب کارخانه واریز شده بود. حمایت بین المللی از کارگران اعتصابی اشغال کننده کارخانه به آن ها امید، توان ایستادگی و جرات داد تا به کارشان ادامه دهند. این زیباترین حرکت کارگری در این فصل سرد بی اعتمادی بود.  

کارگران بدون هیچ تمایزی پنج روز هفته و در مجموع 36 ساعت در هفته کار می کردند و ساعتی 10 یورو مزد دریافت می داشتند. کسی به دیگری با حسرت نگاه نمی کرد و کسی میزان دریافتی خود را از دیگران پنهان نگه نمی داشت!

نقش اتحادیه ها

در فاصله این اعتصاب من به طور مرتب به سایت اتحادیه ها به ویژه اتحادیه متال  سرک می کشیدم و به دنبال انعکاس آن، حمایت از آن و غیره بودم اما همان طور که انتظار داشتم نشانی از آن پیدا نکردم.

اتحادیه متال سعی بسیار کرد که اشغال کارخانه را به صورت امری قانونی درآورد و برچسب اعتصاب وحشی را از آن بردارد. هم زمان سعی کرد در تصمیم کارگران اثر بگذارد؛ بدین طریق که به آن ها بقبولاند که به مدت یک هفته و همه با مزد یکسان و با خود مدیریتی کارخانه را اداره کنند و مساله خاتمه یابد و منحرف شود اما موفق نشد. به همین سبب اتحادیه هیچ دوچرخه ای را سفارش نداد و هیچ حمایت سازمان یافته ای نیز ازین عمل کارگری به عمل نیاورد. اتحادیه کوشید از شرایط ایجاد شده برای یارگیری و بدست آوردن اعضای جدید استفاده کند. به همین سبب حرف وامی بنام " پول موقت" برای کارگرانی که عضو اتحادیه شوند را به میان آورد. عده ای به آن گرویدند. حق عضویت ها وصول شد. پرچم اتحادیه در کارخانه برافراشته شد. اما وقتی از پرداخت پول به کارگران عضوگیری شده خبری نشد به یکباره پرچم و علایم اتحادیه ناپدید شد.

چپ داخل اتحادیه عمومی نیز در ابتدا گزارشاتی در این رابطه در داخل محدوده ی اتحادیه انتشار داد و خود را به معرض دید عموم قرار داد اما متوقف شد.