کاگران جهان متحد شويد!
       پروانه قاسمي
            جابر کليبي
اول ماه مه، روز همبستگي کارگران جهان عليه نظام سرمايه داري!
اول ماه مه امسال، براي جنبش کارگري جهان داراي معنا و مفهوم ويژه ايست. بحران عميق و سراسري نظام سرمايه داري که خود را در ورشکستگي زنجيره اي موسسات، کارخانه ها، بانک ها و مراکز مالي نشان مي دهد، پيش از هر چيز کارگران و زحمت کشان را هدف قرار داده و در نتيحه ميليون ها انسان بي کار و به فقر و مذلت کشيده شده اند. بحران علاج ناپذير نظام سرمايه داري اولين بار نيست که اين چنين انسان ها را به نابودي مي کشاند. جنگهاي جهاني ومنطقه اي که براي پاسخگويي به بحران ها و نيازهاي فزاينده ي سرمايه، تا کنون جوامع بشري را به نابودي کشانده است، کم نيستند. جنگ هاي جهاني اول و دوم و بي شمارجنگهاي منطقه اي که هر روز شعله هاي آن ها بخشي از دست آوردهاي، فرهنگي، هنري و اجتماعي انسان ها را به خاکستر تبديل کرده اند. بحران کنوني سرمايه داري، دوران بي فرهنگي و توحش رژيمي مي باشد که هرگونه ارزش اجتماعي خود را از دست داده است.   
نظام جهاني سرمايه داري در کشورهاي پيراموني که در واقع تأمين کننده ي نيازهاي مالي و مواد اوليه براي متروپل هاي امپرياليستي مي باشند، استثمار شديد و چپاول بي حد وحصر را بر اين کشورها تحميل کرده است. تضمين چنين وضعيتي نياز به يک رژيم نظامي و ديکتاتوري لجام گسيخته دارد تا از اين طريق جنبش هاي انقلابي و اعتراض هاي توده اي را سرکوب نمايند. نمونه جمهوري اسلامي، نمونه اي نمادين در اين زمينه است. در ايران فاشيست زده، کارگران و زحمت کشان علاوه بر تحمل بار کمر شکن بحران، با انبوهي مشکلات اقتصادي، شغلي و سياسي روبرو هستند که در نظام حاکم راه حلي براي آن ها وجود ندارد. رژيم جمهوري اسلامي خواست هاي کارگران را با زندان، شکنجه، شلاق، اعدام و در يک کلام سرکوب سيستمايک پاسخ مي دهد. وجود دهها فعال جنبش کارگري در زندان هاي رژيم و احکام سنگين زندان و اعدام در اين زمينه، بيان بارز ضد کارگري بودن آنست.  
نگاهي به بخشي از خواست هاي کارگران و زحمت کشان نشان مي دهد که کارگران ايران فاقد حداقل شرايط براي کار و زيست هستند. دستمزد آنها ماهها پرداخت نمي شود، تامين شغلي ندارند، سنديکا و اتحاديه ندارند، به دلخواه سرمايه داران اخراج مي شوند، کارگران زن در بي حقوقي کامل بسر مي برند، کودکان به شکل وحشيانه اي استثمار مي شود و ...، اين ها تنها نمونه هايي از ستم و اجحافي است که نظام سرمايه داري جمهوري اسلامي به کارگران اعمال مي کند!
از اين رو براي کارگران و زحمت کشان ايران، به عنوان بخشي از طبقه کارگر جهاني، تنها راه نجات از ستم و استثمار وحشيانه سرمايه داران، سازماندهي خود حول برنامه و اهداف سوسياليستي و حرکت متحد در جهت سرنگوني رژيم فاشيستي جمهوري اسلامي است. اين رژيم طي 30 سال حاکميت مستبدانه نشان داده است که زباني جز زبان قهر را نمي شناسد و تا زماني که به حاکميت ادامه مي دهد، پاسخي جز ترور و خفقان به خواست کارگران ندارد. همه کوشش هاي رفرميستي در جنبش کارگري تاکنون نه تنها کمترين نتيجه اي بسود کارگران و زحمت کشان نداشته بلکه عملاً توان انقلابي کارگران را به هرز برده و باين ترتيب به ادامه حيات رژيم کمک کرده است.
زنده باد اتحاد بين المللي کارگران و زحمت کشان جهان عليه نظام سرمايه داري!
مرگ بر جمهوري اسلامي!
زنده باد سوسياليسم!
اول ماه مه 2009