بیانیه مشترک کانون نویسندگان ایران(در تبعید) و انجمن قلم ایران(در تبعید)
در رابطه با حوادث اخیر ایران
دوره جدیدی در تاریخ ایران گشوده است!
اکنون حکومت اسلامی ایران، با گستردهترین بحران سیاسی و اقتصادی دوران سی ساله حیات خود مواجه شده است. مردم به دنبال تقلب در «مضحکه ی اتتصابات» فرصت یافتند تا با حضور میلیونی خود در خیابانهای شهرهای مختلف ایران، کلیت حکومت انسانستیز و جنایتکار اسلامی را با نفرت پاسخ بدهند. مردم جان به لب رسیده، اعم از زنان، دانشجویان، کارگران، نویسندگان، روزنامهنگاران، وبلاگ نویسان، هنرمندان و اکثریت قاطع مردم آزاده ایران، در خیابانهای تهران و شهرهای بزرگ، به حکومت سنگسار و زن ستیز و آزادیکش به روشنی پیام دادند که با همه ی ذهنیت و توان، مخالف همه جناحهای این رژیم هستند. اما از سوی دیگر، نیروهای امنیتی و دیگر نیروهای سرکوبگر، بیرحمانه و با شدیدترین وضعی مردم را مورد ضرب و شتم قرار دادند و میدهند. تا آن جا که از تعداد زیادی از هممیهنان جوان ما، جان ستاندند و هزاران نفر را زخمی و راهی بیمارستان کردند و گروه کثیری را نیز دستگیر و به نقاط نامعلوم انتقال دادند.
بدین ترتیب، دوره جدیدی در تاریخ ایران ورق خورده است. تاریخی که مردم با اعتراض و مبارزه پیگیر خود، با قدرت و همبستگی انسانی، در تلاش اند سرنوشتشان را به دست خویش رقم بزنند و بیش از این اجازه ندهند، حکومت ارتجاعی اسلامی، با جان و زندگی و آزادی آنها بازی کند.
مردم به میدان آمدهاند تا حق و حقوق انسانی و اجتماعی خود را از حلقوم ستمگران و مرتجعان بیرون بکشند. مرتجعانی که طی سه دهه گذشته، ایران را به زندانی بزرگ تبدیل کردهاند و اکثریت مردم این کشور را به اسارت خود درآوردهاند.
طی چند روز اخیر، میلیونها شهروند ایرانی، به ویژه نیروی جوان، این تشنگان آزادی، شادی و رفاه به خیابانها ریخته اند و با فریادهای حقطلبانه خود، کاخهای حکومتی را به لرزه درآوردهاند. این اعتراضات روز به روز گسترده تر میشود و جناحهای مختلف حکومتی و همه ی سران ریز و درشت آن به تکاپو افتادهاند تا مردم را به آرامش دعوت کنند و به خانههایشان بفرستند. از اینرو، این جناحها در مواجه با گسترش اعتراضات و خطراتی که «کل نظام» را تهدید میکند؛ احتمالا ناچار به سازش با یکدیگر خواهند شد تا سرکوب شدیدتری را تدارک ببینند. عموما اختلاف بین جناحهای مختلف حکومت، اختلاف بر سر چگونگی حفظ و تداوم حکومت اسلامی است وهیچ ربطی به منافع جنبشهای اجتماعی آزادیخواه و عدالت طلب ندارد.
اکنون که شکاف در درون حاکمیت شدت یافته است، هرگونه دنبالهروی از جناحهای حکومتی بزرگترین خطای سیاسی و اجتماعی است.
قوانین و سیاستهای حاکم بر ایران، قوانین و سیاستهایی ضدآزادی بیان، قلم، اندیشه و تشکل، ضدزن و ضداکثریت عظیم مردم هستند. قوانین و سیاستهای ضد دموکراتیکاند. سران حکومت، خود را ما فوق جامعه قلمداد میکند. بر این اساس، مردم برای لغو این قوانین و سیاستهای غیرانسانی حکومت اسلامی، به مبارزه ی همه جانبهای برخاستهاند. این مردم به روشنی با تظاهرات خود ابراز داشتند که دیگر ابزار و آلت دست این و یا آن جناح حکومتی نخواهند شد. دعوای جناحها با همدیگر از جنس دعوای مردم با حاکمیت نیست. آنان میخواهند قدرت و حاکمیت را بین خود تقسیم کنند و در این راه روز روشن سر همدیگر کلاه میگذارند. بنابراین، حق مسلم مردم ایران است که آن شکل سیاسی و حکومتی که منافع شهروندان را بدون در نظر گرفتن جنسیت، ملیت و باورهایشان؛ برای محو هرگونه ستم و شکوفائی مادی و معنوی انتخاب کنند؛ یعنی حکومتی که در کنترل مردم و خدمتگزار مردم باشد نه مافوق مردم.
در چنین شرایطی، ضروری است که مردم با شعارها و مطالبات خود بر اساس نیازهای واقعی زندگی و حقوق انسانی مبارزه خود را پیش ببرند. مطالباتی که تحقق هر کدام از آنها، گشایش و تحولی واقعی در زندگی مردم ایجاد میکند. امروز خواست آزادی بیقید و شرط بیان، قلم و اندیشه و فعالیت سیاسی و اجتماعی، آزادی کلیه زندانیان سیاسی، جدایی دین از دولت، تامين برابری زن و مرد در تمام شئون زندگی، آزادی ایجاد تشکلهای دمکراتیک زنان، دانشجویان، کارگران، هنرمندان، روزنامهنگاران و نویسندگان، افزایش دستمزدها، متناسب با سطح تورم و گرانی واقعی، تامین آزادی های فردی، پایان دادن به ستم ملی و همچنین لغو حجاب اجباری، کار کودکان، مجازات اعدام و... خواستها و شعارهای عمومی اکثریت مردم ایران است.
کانون نویسندگان ایران در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید که تحقق آزادی های بیقید و شرط بیان، قلم و اندیشه و همچنین فعالیت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را در دستور کار خود دارند، با محکوم کردن این وحشیگری و سرکوب و کشتار حکومت اسلامی و با همدردی با جانباختگان اخیر، از مبارزه ی بر حق و عادلانه جنبشهای اجتماعی پشتیبانی میکنند؛ و از همه انسانهای آزاده و نویسندگان و هنرمندان و روزنامهنگاران میخواهند که از هر طریق ممکن، صدای اعتراض مردم ایران را با هدف جلب حمایت و پشتیبانی به گوش افکار عمومی جهان برسانند.
کانون نویسندگان ایران(در تبعید) - انجمن قلم ایران(در تبعید)
شانزدهم جون 2009